Gevarieerd en Matig

Een gevleugelde uitspraak en zeer wijd toepasbaar. Zeker op gezond en verantwoord eten. En waar het met het gevarieerde bij velen nog wil lukken, wordt het matige al gauw een beetje meer. Hoe goed olijfolie ook mag zijn, meer dan een eetlepel per persoon is teveel. En we weten allemaal dat één glaasje wijn per dag gezond is, maar na de tweede wordt het regelrecht schadelijk voor je.

Het is een natuurlijke reactie om ergens in door te blijven eten. Nu heb je de kans, en wie weet wanneer je weer wat krijgt? Nou, vrij snel alweer, want jagen en verzamelen wordt met de supermarkt om de hoek wel erg gemakkelijk.

Veel producten uit diezelfde supermarkt zijn ook nog eens voorbewerkt. Gemak dient de mens, en zo kunnen zij er weer een euro meer voor vragen. Op die manier betaal je zelfs nog extra voor je ongezondere eten. Want het wordt langzamerhand duidelijk dat we wel erg veel additieven binnenkrijgen. Niet zo raar, aangezien het in bijna alle voorbewerkte producten aanwezig is. Maar een teveel kan vervelende gevolgen hebben. Klachten die vaak verband houden met additieven zijn bijvoorbeeld ADHD, migraine, astma, eczeem en allergieën.

De beoordeling van voedsel-additieven gebeurt door middel van een risico-evaluatie. Simpel gezegd: Wat is de kans dat je er bij normaal gebruik last van krijgt? Een dergelijke test biedt geen enkele garantie voor jou als individu. Want wat is normaal gebruik? En wie zegt dat jij normaal bent? Bovendien zijn er goedgekeurde hulpstoffen bekend waarover ernstige klachten zijn gerapporteerd, maar die tot nog toe op grond van uitgebreid onderzoek niet gevaarlijk zijn bevonden. (Wiki)

Volgens Will Jansen, hoofdredacteur van Bouillon-magazine, krijgen we inmiddels per jaar drie kilo aan additieven binnen. Kan dat niet wat minder? Ja natuurlijk, we konden er ook prima zonder. Alleen zal je dan op bijvoorbeeld houdbaarheid of kleur in moeten leveren. Een beetje bewuster inkopen dus. En als vuistregel kun je wel stellen: Hoe minder er mee gedaan is, hoe beter dat het is.

Gezonder en goedkoper, maar met nog een reusachtig voordeel. Bedenk voor jezelf eens welk ongezonde eten je het liefst zou willen laten staan. Grote kans dat het de snelle snacks zijn. Het is een stuk makkelijker om niet te snaaien als je het eerst zelf nog klaar moet maken. En als je een keer de tijd hebt gevonden om een lekker verse traktatie te maken of te halen, dan kun je daar ook heerlijk schaamteloos van genieten!

Interlude

Nog niet eerder heb ik de omslag van zomer naar herfst zo duidelijk beleefd. Een stormachtige wind heeft alle warme lucht in één keer weggeblazen. Het is herfst en ik wil er geen moment van missen! Maar met een camera-paard in de lappenmand vallen de landschapsfoto’s nog wat tegen. En als ik mijn omgeving mag geloven ben ik met mijn hang naar herfst een bezienswaardigheid. (Of meer iets dat angstvallig gemeden moet worden: wie weet is het besmettelijk...!) Dus om het nazomergevoel toch nog wat langer vast te houden:

Hemelse Fruitcake!

• 125 g bloem
• 1/2 tsp bakpoeder
• 1/2 soda
• 1/4 tsp zout
• 100 g boter op kamertemperatuur
• 150 g suiker*
• 1/2 tsp vanille extract
• 1 ei, ook kamertemperatuur
• 125 ml karnemelk
• een heleboel fruit, ik had ongeveer 300 g framboos en nectarine

Zet de oven aan op 200 graden Celsius, met het rooster iets onder het midden. Vet een bakblik in van 23 cm doorsnee, of iets met een vergelijkbaar oppervlak, de vorm is niet belangrijk.

Zeef en meng bloem, bakpoeder, soda en zout.

Klop met een mixer de boter en bijna* alle suiker een paar minuten op de hoogste stand totdat dit een lichtere kleur en een ‘fluffy’ textuur krijgt. Je ziet vanzelf wat ik bedoel. Doe het ei en de vanille erbij, en klop op dezelfde stand door tot het ei ook luchtig en goed gemengd is.

Met de mixer op de laagste stand doorgaan. Eerst ongeveer de helft van het bloem-mengsel erbij, dan de karnemelk en dan de rest van de bloem. Allemaal totdat het echt net gemengd is.

Als je veel fruit gebruikt is het handig om nu de stevigste soort al door het beslag te spatelen. Doe dit ook met zo weinig mogelijk bewegingen, je wilt alle lucht in je beslag houden. Vul daarna de bakvorm en strijk de bovenkant glad. Strooi de rest van je fruit en het achtergehouden* beetje suiker erover.

Bak ongeveer 25 tot 30 minuten, tot een cake-tester er schoon uitkomt. (Aan een niet helemaal glad saté-stokje blijft bijna altijd wel een kruimel hangen. Als het maar niet nat meer is.) Laat de cake 10 minuten koelen in de vorm, en daarna op een rooster. Zomer gegarandeerd!

Ps. Is het nou echt nodig om de boter eerst op kamertemperatuur te laten komen? Ja! Probeer maar eens een blok koude boter te mixen… Maar dat niet alleen. Het luchtig slaan van de boter en suiker, en later het ei, is het belangrijkste stukje van het maken van de cake. En dat gaat het beste met enigszins zachte boter en scherpe suiker. In een koele schaal…

Een peul meer of minder

Nog een recept waar het nu helemaal de tijd van het jaar voor is: Risotto met verse erwten. Tenminste… dat was de bedoeling.

Het is echt heerlijk om hier door de groentetuin te wandelen, en te kijken wat er klaar is om te eten. Alles schiet de grond uit, dus wat rijp is moet ook op. Dus toen ik een bed met prachtige paarse peulen zag, wist ik direct wat we die avond zouden eten.

Nou is het zo dat ik wel degene ben die de groente klaarmaakt, maar met het poten bemoei ik me maar weinig. Wist ik veel dat die glanzende groene erwten stiekem kapucijners waren! 

Gelukkig lijkt het vers uit de tuin nog erg veel op elkaar. En hebben ze samen met de risotto mee lang genoeg in de bouillon gestoofd. Het resultaat was er zeker niet minder om, en ook het restje een dag later was nog heerlijk.

Risotto met verse Kapucijners dus, of andere peulvruchten, naar een recept van van Lucullian Delights. Een leuke weblog van een Zweedse die in Toscane is gaan wonen, met mooie foto’s een pure smaken.

Wat je nodig hebt:

• Rijst voor Risotto, meestal Arborio
• Bijna evenveel verse erwten/kapucijners/o.i.d.
• Een uitje, kleingesneden
• Minstens een kwart liter bouillon per persoon
• Beetje witte wijn, als je een fles open hebt
• Klontje boter
• Zout & Peper
• Zelf geraspte Parmezaanse kaas, echt iets heel anders dan dat rare poederspul

Smoor de stukjes ui in de boter tot deze ‘glazig’ oftewel een beetje doorzichtig wordt. Peulvruchten erbij, goed roeren, en na ongeveer twee minuten ook de rijst erdoor. Stevig blijven roeren totdat alles goed gemengd is en dan als eerste, als je hebt, een scheutje witte wijn erbij. Pas wel op voor de stoomwolk die dan ontstaat. Zodra de wijn verdampt is, is het de truc om elke keer een soeplepel bouillon per keer toe te voegen, de volgende pas als bijna alle vloeistof door de rijst is opgenomen. En wel blijven roeren, vooral véél roeren!

Afhankelijk van de rijst is het na een kleine 20 minuten klaar. Hoe je dat weet? Gewoon even proeven. Maar laat het niet te droog worden, Risotto hoort een beetje sappig. Op smaak brengen met zout, peper en de Parmezaanse kaas, nog eens goed roeren, héél even laten staan, en dan… echt lekker eten.

En als je toch in de keuken staat te wachten tot er een nieuwe scheut bouillon bij mag, maak er dan gelijk een salade bij. Gewoon wat sla, met olijfolie, kruiden en azijn. Past er prima bij!

Chunky Gazpacho

Ja, ja, ik begrijp dat twee keer tomaten achter elkaar misschien wat veel van het goede is. Maar met het hele warme weer van de afgelopen tijd is zo’n koud soepje echt zalig. Bovendien zijn de tomaten echt overal in de aanbieding. Als je goed shopt heb je al een kilo voor minder dan een Euro. Weer een excuus minder om niet gezond te eten. 

Behalve tomaten heb je komkommer nodig, een uitje, en liefst veel verse kruiden. Citroensap vind ik zelf ook noodzakelijk, of een goede azijn. Balsamico-, sherry- of wijnazijn, als ie maar lekker is. En bij de citroensap nog iets om het wat pit te geven, bijvoorbeeld tabasco en worcestersaus.

Deze gazpacho is een beetje anders dan normaal, omdat hij niet gepureerd is. Meer te kauwen en - naar mijn idee - meer genieten. Ook wordt er in dit recept niet geprobeerd de soep te binden. Geen zetmeelproducten dus, gewoon lekker licht.

Dat kun je er dan wel weer bij eten, als je zin hebt. Hoe klinkt soepstengels met Parmezaanse kaas? Of maak croutons van een restje oud brood, wat kruiden en wat olie.

Maak de soep een paar uur van tevoren zodat deze goed af kan koelen. En nu maar hopen dat het nog even lekker weer blijft natuurlijk!

Chunky Gazpacho voor 4, iets afgekeken van Gordon Ramsay

• 6 grote tomaten, of wat meer kleintjes.
• een kleine rode ui
• een peper of paprika, afhankelijk van je smaak
• komkommer, ongeveer een halve, geschild en de pitjes verwijderd
• teentje knoflook
• sap van een halve citroen
• 300 ml koude kippenbouillon
• 300 ml gepureerde tomaat
• tabasco
• worcestersaus
• een handvol verse basilicum en dragon
• peper en zout

Snijd alle groente in stukjes. Pers de knoflook of snijd deze heel klein en wrijf wat stuk met de bolle kant van een lepel. Roer de knoflook erdoor, met het citroensap en peper en zout naar smaak. Dan de bouillon en tomatenpuree tot de groente onder staat, of meer voor een dunnere soep. Een scheut van de worcestersaus en een klein scheutje tabasco. En als laatste de fijngesneden kruiden. Zet afgedekt een paar uur in de koelkast. Dan kunnen de smaken zich wat mengen en is de soep straks lekker koud.

Summer in Praha

Een goed begin is het halve werk. In ons geval met Vlaamse frieten en Aardbei-Vanille cocktails!

De ‘ons’ in dit geval mijn zus en ik. Zij weer terug naar huis, en ik een weekje op visite in een stad waar ik nog steeds geen genoeg van kan krijgen. Waarom? Omdat het er zo mooi is, alleen al. Ik raak gewoon niet uitgekeken. Net als vorige keer heb ik de meeste dagen alleen door de stad gedwaald. Maar ook samen hebben we weer erg stoere dingen gedaan. Zoals op zaterdag het Sonisphere Festival, met Metallica!!! Wat een legendes. 

En skaten! Dat kan echt overal. En skates huren gelukkig ook, want die had ik natuurlijk niet meegenomen. Met langs de routes overal barretjes en barbeques. Net als skieën van Glühwein naar Bratwurst, dan nu van Tsjechische frambozen-bubbels naar de Grill!

 

Maar alleen voor sommige uitzichten zou je hier in Nederland al een misdaad begaan. Een kleine selectie:

 

 

En het kasteel, niet te vergeten. Deze keer ben ik ook maar eens binnenin gaan kijken. De plafonds waren duidelijk het mooist van allemaal. Al kwam ik eigenlijk alleen al voor de trap op de laatste foto. De ridderzaal die je links ziet is zo enorm groot dat er zelfs toernooien werden gehouden. In die gevallen, of als men gewoon een indrukwekkend entree wou maken, kon je via een speciaal daarvoor aangelegde trap, te paard de zaal in. Dat lijkt mij nou ook wel wat…

 

 

 

 

 

 

 

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de Dierentuin, Rodelbaan, Botanische en andere parken. Voetbal kijken in de biertuin, of op grote schermen op het oude stadplein. Het eten en de Tsjechische wijn. De geweldige shopping-malls, en vele rare kleine winkeltjes. Muziek- en andere festivals, die overal en altijd plaatsvinden. Voor nu is het even weer genoeg, maar als het aan mij ligt komt er zeker nog weer een vervolg…

Soms…

Cat Owner's Prayer

Because I'm only human,
It's sometimes hard to be
The wise, all-knowing creature
That my cat expects of me.

And so I pray for special help
To somehow understand
The subtle implications
Of each proud meowed command.

Oh, let me not forget that chairs
Were put on earth to shred;
And what I like to call a lap
Is actually a bed.

I know it's really lots to ask
But please, oh please, take pity;
And though I'm only human,
Make me worthy of my kitty!
~ Author Unknown ~

De wilde theemuts

die toch niet zo wild bleek te zijn… Hier een foto uit de verte van zijn toch wel degelijk wilde tweelingbroer. Ze hebben samen voor heel wat verwarring gezorgd!