Licht in de…

Ook dit jaar is de eerste sneeuw in november al gevallen. Het vriest en dat blijft het nog zeker twee week doen. Nu blijkt dat de enige effectieve therapie bij een winterdepressie veel daglicht is. Maar als de zon zich dan al een keer laat zien blijft die zeker op mijn dikke muts en ski-broek steken. Misschien dat innerlijk zonlicht ook werkt?

Andere - meer of minder succesvolle -  strategieën:

• Het bakken van een Speculaas-Cranberrycake.
• Een fikse boswandeling (goed ingepakt uiteraard).
• Oefen je Sinterklaas-/Kerstliedjes repertoire.
• Net zo belangrijk als licht: Kleur! en Geur!
• Ga naar de kapper (helpt echt!)
• en als dat allemaal niet werkt, doe dan de nieuwste Depressie-zelftest. Heb je in elk geval een excuus…

Mooi Drenthe

Op het 5-sterren resort “Hof van Saksen”, het hier vlakbij gelegen vakantiepark-met-kapsones, werd vandaag voor de tweede maal een Art-event gehouden. Tijd dus voor een chique kopje thee, en bergen inspiratie.

Mocht je nog de buitengewoon ongezonde neiging hebben om je te gaan vervelen deze winter, dan is hier je redding. Een selectie van de leukere werken:

Petra de Vree

Sterke vrouwenbeelden. Prachtige gewaden met unieke glazuren en hoofdtooien van keramiek concureren met de kleurrijke veerdos van bijzondere tropische vogels.

Angelique van Dalfsen

Met haar kunst wil ze haar eigen leefomgeving en die van anderen prettiger maken. Mensen omringen met vrolijkheid en positieve energie.

Adrian Salomé

Adrian vindt het leuk om wol zelf op schilderachtige wijze te verven en daarmee te vilten. Het contrast tussen het dichte, wat steviger vilt en de dunne transparante zijde geeft een speelse en spannende werking.

Jan van Den Brink

Zijn werk is niet vernieuwend; maar vaak een onwerkelijke, surrealistische situatie, met een vette knipoog naar de wereld. Bij hem lijkt het onmogelijke heel normaal. Waar de werkelijkheid ophoudt, gaat de fantasie verder.

 

Natuurlijk is dit maar een kleine selectie. Sommige dingen zijn alleen leuk als je erbij staat. Het aan kunt raken, of ziet dansen in de wind. En misschien ben ik de leukste wel gewoon vergeten. Maar inspirerend was het zeker.

Nog meer paard

Na een werkelijk fantastisch verlopen seizoen heb ik besloten om iets eerder te stoppen met de cross. Binkie is een week geleden aan zijn rug behandeld, en ik wil zeker weten dat hij daar goed van herstelt. Even het zekere voor het onzekere dus. Maar wel met een geweldige afsluiter: onze overwinning in Diepenheim.

Wat mij betreft de mooiste cross die er is. Eerlijke sprongen en veel alternatieven als je het even niet ziet zitten. Maar als je voor de winst gaat, de moeilijkste lijnen. We gingen ervoor en het is gelukt. En ik kan het dus ook niet laten om hier nog een keer de foto van die dag te laten zien.

Want hoe verstandig de beslissing ook, een cross-seizoen is maar kort, dus daar wil je alles uithalen. Maar ik denk dat we dat wel hebben gedaan. Nu rustig opbouwen naar de winter, met hopelijk dit jaar iets minder vorst. Eens kijken of we nog weer kunnen wennen aan een dressuur-ring.

Ook nodigt mijn favoriete seizoen van het jaar weer uit tot mooie foto’s. En als we het dan toch even rustig aan moeten doen… Wie weet wat voor moois daar uit komt!

Uit de lucht…

Alsof hij uit de lucht is komen vallen. Wat moet je anders denken als er ‘s nachts om half één ineens een hoopje ellende bij je achterdeur zit. Hij heeft werkelijk z’n longen uit z’n lijf geschreeuwd, want anders was ik nooit buiten komen kijken. Hij was NAT en VIES en zat onder de schrammen, luizen, mijten, vlooien en naar later bleek ook wormen. Maar nu, anderhalve week later, is het gelukkig alweer heel wat meer een jonge kat. We hebben hem Fitz genoemd, en hij is gek op spelen, eten en gelukkig ook op beide honden. Enig nadeel daarvan is dat hij niet stil wil zitten voor de foto. Maar schattig is hij zeker…

En heb je net een Fitz, komt er nog een Blitz bij. Al is deze wel helemaal zelf uitgezocht en opgehaald. Deze vierjarige gaat het hopelijk goed doen in de cross.

Het is een halfbroer van één van Alice haar jonge paarden, Arriba. Meer daarover en ook een hele mooie foto van Binkie’s laatste cross in Diepenheim kun je vinden op haar site.

Paardensport op z’n mooist

De herfst is begonnen en het paardencross-seizoen is in volle gang. Fanatieker dan ooit tevoren zijn we dit jaar al in Oudkarspel (Noord-Holland), Maarsbergen (Utrecht), Wieringerwerf (Noord-Holland) en Gorssel (Gelderland) geweest. Na een goed seizoen vorig jaar besloten om direct een klasse hoger te starten, en misschien dat we voor het eind van het seizoen al nog een keer kunnen promoveren! De hoogte is geen probleem zo te zien…

Afgelopen weekend was ik voor het eerst in jaren weer in Gorssel. Een mooi parcours met dit keer onder andere een sprong over een stevige boomstam de waterbak in. Nu is Binkie absoluut niet bang voor water (gelukkig!), maar helemaal zeker was ik er toch ook niet van en de sprong was te groot om vanuit stilstand te doen. Zorgen om niks, want hij dook als een volleerd schoonspringer de plomp in. Denk de badmuts en bijbehorende wasknijper-op-neus er zelf maar bij…

Je kunt aan onze gezichtsuitdrukkingen volgens mij wel zien dat we er allebei veel plezier in hebben! Komend weekend even op adem komen en over twee week weer aan de start in Neede, tegen de Duitse grens in Gelderland…

Lolcats

Sommigen van jullie kennen ze al als de nimmer falende remedie tegen elke vorm van slecht humeur. Waar heb ik het over? Lolcats!

Wat is dat? Wikipedia omschrijft het als een beeldmacro die bestaat uit een foto van een dier (meestal een kat) met een humoristisch en idiosyncratisch bijschrift. Klinkt niet echt spannend…

Is het wel! Oordeel zelf:

 

Deze komen allemaal van de site IcanHasCheezburger waar elke dag nieuwe verzinsels worden geplaatst.

 

En voor degene die aan een dagelijkse dosis niet genoeg heeft. Bij het schrijven van dit stukje kwam ik erachter dat inmiddels ook de Bijbel in het Lolcats is vertaald. Inclusief instructies in het rare taalgebruik! Een klein voorproefje van het ontstaan van de aarde:

Boreded Ceiling Cat makinkgz Urf n stuffs

1 Oh hai. In teh beginnin Ceiling Cat maded teh skiez An da Urfs, but he did not eated dem.  …

3 At start, no has lyte. An Ceiling Cat sayz, i can haz lite? An lite wuz.4 An Ceiling Cat sawed teh lite, to seez stuffs, An splitted teh lite from dark but taht wuz ok cuz kittehs can see in teh dark An not tripz over nethin.  …

9 An Ceiling Cat gotted all teh waterz in ur base, An Ceiling Cat hadz dry placez cuz kittehs DO NOT WANT get wet.10 An Ceiling Cat called no waterz urth and waters oshun. Iz good.  …

27 So Ceiling Cat createded teh peeps taht waz like him, can has can openers he maed tehm, min An womin wuz maeded, but he did not eated tehm.  …

29 An Ceiling Cat sayed, Beholdt, the Urfs, I has it, An I has not eated it.30 For evry createded stufs tehre are the fuudz, to the burdies, teh creepiez, An teh mooes, so tehre. It happen. Iz good.

En zij zag dat het goed was…

De ultieme beloning

Ik vergelijk graag wetenschap op het gebied van paardensport en –voeding met ons mensen. Het dieet van paarden is goed te controleren en ze kennen geen placebo-effect. Misschien dat het volgende onderzoek ook iets kan zeggen over onze eetgewoontes. Ik denk van wel.

Uit een Frans onderzoek naar beloning bij paarden is namelijk gebleken dat een voedselbeloning - eten - het meest effectief is. Een lichamelijke beloning als een aai of kriebel brengt wel de hartslag omlaag, maar helpt niet bij het trainen en creëren van een band. De dieren die met voedsel beloond werden leerden sneller, en zochten veel meer contact met de trainers, zelfs buiten de trainingen om.

In dit licht is het niet raar dat we zo blij kunnen worden van lekker eten. Het is een hele sterke positieve prikkel.

Dus voortaan geen complimentje meer van de baas, maar een lekker snoepje? Zo ver gaat de vergelijking gelukkig niet. Ook bij paarden kun je de voedselbeloning koppelen aan een knuffel of een woord. Het verschil is dat je ze dan geleerd hebt dat ze daarmee beloond worden. Als de baas je vertelt dat je het goed gedaan hebt weet je als het goed is wat er bedoeld wordt.

Jezelf belonen met eten is ook al geen goed idee. Je raakt er namelijk aan gewend. De volgende keer dat je baalt of juist erg blij bent met jezelf, zal je eerder naar iets lekkers grijpen. Is dat dan zo verkeerd? We mogen toch wel een beetje lief zijn voor onszelf? Het vaak ongezonde eten of drinken wat je dan kiest, zorgt ervoor dat je je uiteindelijk lichamelijk slechter voelt. Daarnaast hebben we vaak achteraf een schuldgevoel. Helemaal niet zo leuk dus.

Voor wie zich hierin herkent, of gewoon nieuwsgierig is geworden, geeft het volgende lijstje volgens mij een leuke aanpak:

• Observeer je lichaam als je merkt dat je wilt eten. Wordt bewust van waarom je wilt eten: wil je eten omdat je honger hebt of wil je eten uit emotionele of sociale redenen of uit gewoonte?
• Als je merkt, dat je geen fysiek honger hebt, en je wilt toch eten, vraag je hart, je hoofd en je lichaam één voor één óf, en waarom, ze willen eten. Luister goed naar het antwoord van elk van de drie, en schrijf het desnoods voor jezelf op.
• Zoek naar alternatieven om de behoeftes van je hart, je hoofd of je lichaam op dat moment te vervullen, zodat het eten (wanneer je geen honger hebt) overbodig wordt.
• Als je toch besluit te eten, ondanks dat je niet echt fysiek honger hebt (omdat je hart, je hoofd of je lichaam er behoefte aan heeft), “vergeef” het je zelf en geniet van dat, wat je besluit te eten; smak er gelukzalig bij en vertel iedereen hoe heerlijk je het vindt. Het is beter om te eten, dan om obsessieve gevoelens te kweken!
• Wees lief en aardig voor jezelf!