Summer in Praha

Een goed begin is het halve werk. In ons geval met Vlaamse frieten en Aardbei-Vanille cocktails!

De ‘ons’ in dit geval mijn zus en ik. Zij weer terug naar huis, en ik een weekje op visite in een stad waar ik nog steeds geen genoeg van kan krijgen. Waarom? Omdat het er zo mooi is, alleen al. Ik raak gewoon niet uitgekeken. Net als vorige keer heb ik de meeste dagen alleen door de stad gedwaald. Maar ook samen hebben we weer erg stoere dingen gedaan. Zoals op zaterdag het Sonisphere Festival, met Metallica!!! Wat een legendes. 

En skaten! Dat kan echt overal. En skates huren gelukkig ook, want die had ik natuurlijk niet meegenomen. Met langs de routes overal barretjes en barbeques. Net als skieën van Glühwein naar Bratwurst, dan nu van Tsjechische frambozen-bubbels naar de Grill!

 

Maar alleen voor sommige uitzichten zou je hier in Nederland al een misdaad begaan. Een kleine selectie:

 

 

En het kasteel, niet te vergeten. Deze keer ben ik ook maar eens binnenin gaan kijken. De plafonds waren duidelijk het mooist van allemaal. Al kwam ik eigenlijk alleen al voor de trap op de laatste foto. De ridderzaal die je links ziet is zo enorm groot dat er zelfs toernooien werden gehouden. In die gevallen, of als men gewoon een indrukwekkend entree wou maken, kon je via een speciaal daarvoor aangelegde trap, te paard de zaal in. Dat lijkt mij nou ook wel wat…

 

 

 

 

 

 

 

En dan heb ik het nog niet eens gehad over de Dierentuin, Rodelbaan, Botanische en andere parken. Voetbal kijken in de biertuin, of op grote schermen op het oude stadplein. Het eten en de Tsjechische wijn. De geweldige shopping-malls, en vele rare kleine winkeltjes. Muziek- en andere festivals, die overal en altijd plaatsvinden. Voor nu is het even weer genoeg, maar als het aan mij ligt komt er zeker nog weer een vervolg…

Soms…

Cat Owner's Prayer

Because I'm only human,
It's sometimes hard to be
The wise, all-knowing creature
That my cat expects of me.

And so I pray for special help
To somehow understand
The subtle implications
Of each proud meowed command.

Oh, let me not forget that chairs
Were put on earth to shred;
And what I like to call a lap
Is actually a bed.

I know it's really lots to ask
But please, oh please, take pity;
And though I'm only human,
Make me worthy of my kitty!
~ Author Unknown ~

De wilde theemuts

die toch niet zo wild bleek te zijn… Hier een foto uit de verte van zijn toch wel degelijk wilde tweelingbroer. Ze hebben samen voor heel wat verwarring gezorgd!

Simpel Soepje

Niks zo makkelijk en gezond als een simpel soepje. En omdat je zelf bepaalt wat er in gaat, is het altijd naar je smaak. Gewoon doen, succes gegarandeerd!

Nu heb ik het hier eerder al eens gehad over de vele voordelen van soep, en vooral soep met tomaten. Een goed begin dus, zeker ook omdat het er de tijd van het jaar voor is.

Tomatenbroodsoep

Men neme een tas vol tomaten. Rijp is goed, overrijp nog beter. Ideaal, want die kun je vaak op de markt voor een schijntje meenemen. Zijn er geen rijpe tomaten of heb je haast, gebruik dan vooral tomaten uit blik. Of van allebei een beetje. Of wat tomatenpuree, voor extra smaak. Of wat kerstomaatjes erbij. Of…

Voor textuur en nog meer smaak gebruik je in dit geval brood. Stevig, degelijk brood graag, oud is geen bezwaar. Stokbrood kan ook, en zuurdesem geeft weer een heel ander effect. Zoals ik al zei, de keuze is aan jou.

Verder nog een ui erbij, wat knoflook en (Spaanse) peper naar smaak, een handje verse basilicum*, en bouillon om alles aan elkaar te breien.

Het loont de moeite om de tomaten even kort voor te bereiden. Snijd aan de onderkant een kruis in de schil en leg de tomaat zo’n 30 seconden in kokend water tot het vel begint los te laten. Als ze erg rijp zijn iets minder, als ze erg hard zijn iets meer, dat idee. Vanuit het kokende direct in ijskoud water en je trekt het velletje er zo af. Steelaanzet eruit snijden, in stukken hakken (of andersom als je dat makkelijker vindt) en ze zijn klaar voor gebruik.

1. Bak de ui, knoflook en peper zo’n 5 minuten in voldoende olijfolie. Een goede maat is 1 eetlepel (15 ml) per persoon. Tijdens het bakken alvast wat op smaak brengen met zout en peper.
2. Zodra de ui zacht wordt kan de tomaat erbij. Bak deze 10 minuten mee, totdat de stukjes uiteenvallen. Niet vergeten af en toe te roeren, en alvast wat bouillon erbij als het te droog wordt.
3. Zoveel bouillon erbij als nodig is om alles onder te zetten, en dan nog iets meer. Brood erbij en 1 minuutje laten sudderen. Ondertussen even proeven of er genoeg zout en peper door zit.
4. Nu heb je 10 minuten om de tafel te dekken, drinken te pakken, handen te wassen, etc. In die tijd raakt het brood doordrenkt met alle lekkere smaken.
5. Roer kort voor het serveren de verse basilicum* erdoor. (Als je gedroogde gebruikt moet deze al met het brood mee.) Garneer met nog wat versgemalen zwarte peper.

Bon appetito! 

De mogelijkheden om te variëren zijn echt eindeloos. Een kleine greep van suggesties: olie, pesto, balsamico-azijn, verse kruiden, olijven, geraspte kaas, artisjokharten, citroensap, cacao, wijn en alle soorten naturel-zuivel als melk, Griekse yoghurt en crème fraîche

En natuurlijk kun je de soep ook zonder brood maken. Met bijvoorbeeld pasta, rijst of linzen. Die kun je gewoon in de soep meekoken, als je de bouillon er met de tomaten bij doet. Of met wat andere groenten erbij als wortel, mais, courgette of pompoen. En gehaktballetjes! Of omeletsliertjes. Of wat kleingesneden worst…

Het zal gewoon nooit hetzelfde worden. Maar wel altijd lekker. En durf je het niet aan de hoeveelheden zelf te kiezen? Vertel me met hoeveel je bent, en welke smaken je aanstaan. Dan krijg je per ommegaande een recept-idee op maat.

Brood, wat zit er eigenlijk in? (2)

Brood is iets wat veel veel van ons dagelijks eten. Als we dat nou een klein beetje gezonder zouden maken, helpt dat dus elke dag. En zeker op het gebied van brood is gezond eten minstens net zo lekker. Maar hoe weet je nu wat gezonder is?

Het ezelsbruggetje dat vroeger veel gebruikt werd gaat al lang niet meer op. Donker gekleurde broden zijn vaak gekleurd met moutmeel en gekarameliseerde suiker, om ze een ‘gezonder’ kleurtje te geven. Omgekeerd bestaat er tegenwoordig witbrood waar (kleurloze) extra vezels aan zijn toegevoegd. De kleur van een brood zegt dus niet altijd hoe gezond het is. 

Belangrijk is om te weten van welk soort meel je brood gemaakt is. Het grootste deel van de voedingsvezels, vitamines en mineralen, zit in de buitenste laag van de korrel, de zemel. Bij het vermalen van de graankorrel worden deze zemelen eruit gezeefd. Brood van bloem bevat daarom minder graanvezels en voedingstoffen dan volkoren, waar de zemel weer aan toegevoegd is. Ook alle lekker toevoegingen als vruchten, noten, zaden en pitten leveren extra vezels, vitamines en mineralen.

Vooral deze voedingsvezels verdienen nog wat extra aandacht. Ongeveer 90% van de Nederlanders krijgt er dagelijks te weinig van binnen. En dat terwijl het eigenlijk vrij simpel is. Verse groenten, fruit en volkoren producten leveren genoeg materiaal om gezond te blijven. In het dagelijks leven is volkorenbrood is al gauw de grootste bron van vezels op een dag, met de aardappel als goede tweede. Bovendien is het eten van teveel vezels bijna onmogelijk.

Voedingsvezels zorgen ervoor dat de darmen goed werken en zijn zo belangrijk voor een goede stoelgang. Ze verminderen de kans op het ontstaan van hart- en vaatziekten en sommige vormen van kanker. Ook zorgen ze voor een ‘vol gevoel’ in de maag. Handig om te weten voor wie op zijn gewicht wil letten. Een vezelrijk dieet heeft zelfs een gunstige invloed op de mentale gezondheid. Mensen die 's ochtend graanproducten eten, blijken minder stress en een sneller denkproces te hebben.

Genoeg redenen om er eens wat beter op te letten, volgens mij.  Al is een kleine waarschuwing wel op zijn plaats. Zeker als je het je het niet gewend bent kan het plotseling eten van meer vezels gasvorming veroorzaken. In dat geval is het zaak je lijf er in kleine stappen aan te laten wennen. Maar zolang je weet hoe een volkorenbrood er überhaupt uitziet, of wat een banaan is, zit je aardig veilig…

Oefening baart kunst, toch?

Leerkrachten worden betaald om stapels schrijfwerk door te spitten, en krijgen vele weken vakantie om daar weer van bij te komen. Om over al hun geklaag nog maar te zwijgen… Jij doet het helemaal voor nop. Ik vind het geweldig.

Maar over afgelopen Koninginnedag heb ik juist niet zoveel te vertellen. Wel had ik de camera meegezeuld, dus toch nog een paar plaatjes…

 

 

 

 

 

 

 

 

Oh, en het eten: Tapas! Met wijn natuurlijk. Meegenomen in een poging om wat goed te maken na de vorige fles. Die kwam uit een faillissements-partij, en we snapten al na de eerste slok waarom.

Vandaag een syrah van wijnhuis Carmen. Volgens Thérèse de Boer en Astrid Joosten in ‘Vrouwen gek op wijn’ het oudste wijnhuis van Chili. Toen ik het las vroeg ik me in alle ernst af of dat nog steeds zo zou zijn. Ik kan ter verdediging slechts aanvoeren dat het maandag was, en erg vroeg.

Wat betreft de combinatie met het eten: Prima bij de kruidige balletjes in tomatensaus, maar de filodeeghapjes veranderden in een wat droog en smakeloos pakketje. Niet zo raar als je leest dat de syrah een sterke tegenhanger nodig heeft. De tip uit het boek is, naast stoofschotel of barbeque, chocola met 80% cacao. En gek genoeg klinkt het heerlijk.

Summer Wine

Strawberries cherries and an angel's kiss in spring.
My summer wine is really made from all these things.
Take off your silver spurs and help me pass the time.
And I will give to you summer wine. (Lee Hazlewood, 1966)

Eigenlijk een voorjaarsproeverij, maar door het mooie weer al bijna zomer. Misschien dat een enkeling liever buiten in de zon bleef. Ik kwam er des te meer door in de stemming. Wat is er nu beter op zo’n dag dan een heerlijk koele rosé? Of, meer naar mijn eigen smaak, een fris en fruitige witte. En als ik er dan toch ben, wil ik ook de rode wijnen best even proberen hoor, geen bezwaar.

Plaats delict was Het Huis van de Wijn, in Schoonloo. Een plek waar ik graag kom voor lekkere wijn en goed advies. Want zonder dat laatste gaat het nog niet altijd goed. Al weet ik ondertussen wel wat van mijn eigen smaak, een wijnkenner zal ik mezelf niet noemen. Zo’n proeverij is dan een uitgelezen kans om overal je neus eens in te steken, wat ook enthousiast gebeurde.

Eén van de wijnen op de proeverij had ik korte tijd geleden al in huis. Een Italiaanse Chianti, van Castelli del Grevepesa. Ook deze fles op aanraden van de eigenaar, nadat ik vertelde dat er ‘s avonds pasta op het menu zou staan. En dan zoals deze in Italië geserveerd wordt: sterk in zijn eenvoud. Eerlijk is eerlijk, het was een geslaagde combinatie.

Vandaag heb ik, nog geheel in zomerstemming, een Franse rosé meegenomen. Voluit de Cabernet de Saumur A.C. ‘La Bretonniere’, van het Chateau Langlois. Een wijn die ook geregeld in restaurants op de kaart staat, en mij op de proeverij bijzonder verraste. Ik hou jullie op de hoogte.

Nogmaals mijn dank aan allen die zo vriendelijk waren om voor mijn camera te willen staan. Van een bericht zonder foto’s wordt niemand vrolijk.