Een goed begin…

Goede voornemens, daar doe ik niet echt aan. Dat is alleen al wel duidelijk doordat het februari is voordat het eerste stukje van dit jaar verschijnt. Maar de grootste oorzaak daarvan is eigenlijk heel positief (hoop ik). Ik ben aan het verhuizen. Lopend…

Achteraf bezien had ik graag foto’s gehad van hoe het er voor de verbouwing uitzag. Maar ik had toen niet gedacht ooit nog naar die rotzooi te willen kijken. Ik ben aan het verhuizen naar de oude garage. Een donker hok, waar je langs het dak zo weer naar buiten keek, en de planten op dezelfde plaatsen net zo hard naar binnen groeiden.

Nu is het verbouwd tot soort van studio-in-wording, die langzaamaan meer vorm begint te krijgen. De eerste sneak-preview is van de bovenverdieping. Ik moet eerlijk bekennen dat de lens het wat vertekent, maar toch is het nog steeds veel meer ruimte dan verwacht. Een heerlijke relaxplek.

Beneden wordt meer een multifunctionele werkruimte, met als het goed is ook genoeg verlichting om mooie foto’s te kunnen maken, zonder afhankelijk te zijn van de Nederlandse (te vaak afwezige) zon. Klinkt super toch?

The day after…

Oud-Hollandse Winter

 

White, white Christmas

Ik denk dat iedereen met huisdieren en een camera de afgelopen tijd wel in de sneeuw aan het spelen is geweest. Een verleiding die ik in elk geval niet kon weerstaan. Al werd me dat niet in alle gevallen in even grote dank afgenomen…

Eerste slachtoffer Ben had de kerstmuts sneller van zijn hoofd dan ik een foto kon maken. Ken je de cartoons van een olifant die een muis ziet? Als het kon was hij op schoot geklommen… Gelukkig is de grootste showbink op stal altijd wel bereid model te staan. Wel als er stukjes wortel aan te pas komen.

 

De rest heb ik maar niet met een muts verveeld. Maar dat wil niet zeggen dat ze vergeten worden! Namens ons allemaal: Een hele fijne Kerst!

 

Feest in Praag

Weinig kwam zo gelegen als de kans om er dit jaar toch nog even er tussenuit te gaan. Zowel de paarden als ik in de lappenmand. Wederom een Oud-Hollandse winter, wat betekent dat er buiten werkelijk niks kan. Ik had zelfs al geroepen dat ik kerst dit jaar over zou slaan. Ergens volgend jaar kon men mij wel weer bereiken. Mezelf al opgesloten met grootse plannen voor een zeer humeurige variant op de winterslaap.

Maar ja… Als dan de agenda toch leeg is… Vlieg!

De tijd daar is werkelijk omgevlogen. En na een heleboel glühwein en trdelniks, gezusterlijk gezelschap en gigantische bekers peperkoek-koffie zag het leven er alweer een stuk sfeervoller uit.

Licht in de…

Ook dit jaar is de eerste sneeuw in november al gevallen. Het vriest en dat blijft het nog zeker twee week doen. Nu blijkt dat de enige effectieve therapie bij een winterdepressie veel daglicht is. Maar als de zon zich dan al een keer laat zien blijft die zeker op mijn dikke muts en ski-broek steken. Misschien dat innerlijk zonlicht ook werkt?

Andere - meer of minder succesvolle -  strategieën:

• Het bakken van een Speculaas-Cranberrycake.
• Een fikse boswandeling (goed ingepakt uiteraard).
• Oefen je Sinterklaas-/Kerstliedjes repertoire.
• Net zo belangrijk als licht: Kleur! en Geur!
• Ga naar de kapper (helpt echt!)
• en als dat allemaal niet werkt, doe dan de nieuwste Depressie-zelftest. Heb je in elk geval een excuus…

Mooi Drenthe

Op het 5-sterren resort “Hof van Saksen”, het hier vlakbij gelegen vakantiepark-met-kapsones, werd vandaag voor de tweede maal een Art-event gehouden. Tijd dus voor een chique kopje thee, en bergen inspiratie.

Mocht je nog de buitengewoon ongezonde neiging hebben om je te gaan vervelen deze winter, dan is hier je redding. Een selectie van de leukere werken:

Petra de Vree

Sterke vrouwenbeelden. Prachtige gewaden met unieke glazuren en hoofdtooien van keramiek concureren met de kleurrijke veerdos van bijzondere tropische vogels.

Angelique van Dalfsen

Met haar kunst wil ze haar eigen leefomgeving en die van anderen prettiger maken. Mensen omringen met vrolijkheid en positieve energie.

Adrian Salomé

Adrian vindt het leuk om wol zelf op schilderachtige wijze te verven en daarmee te vilten. Het contrast tussen het dichte, wat steviger vilt en de dunne transparante zijde geeft een speelse en spannende werking.

Jan van Den Brink

Zijn werk is niet vernieuwend; maar vaak een onwerkelijke, surrealistische situatie, met een vette knipoog naar de wereld. Bij hem lijkt het onmogelijke heel normaal. Waar de werkelijkheid ophoudt, gaat de fantasie verder.

 

Natuurlijk is dit maar een kleine selectie. Sommige dingen zijn alleen leuk als je erbij staat. Het aan kunt raken, of ziet dansen in de wind. En misschien ben ik de leukste wel gewoon vergeten. Maar inspirerend was het zeker.